GESCHIEDENIS

GESCHIEDENIS

Kruidencentrum
In de middeleeuwen lag in Noordwijk-Binnen het St. Barbara-convent. De zusters van dit klooster wijdden zich aan de kruidenteelt. In de 18de en 19de eeuw groeide Noordwijk uit tot het belangrijkste kruidencentrum van Nederland. De kruiden werden vooral in Amsterdam verhandeld en gebruikt voor medicinale toepassingen. De ontdekking van chemisch bereide geneesmiddelen in de 19de eeuw was de doodsteek voor de kruidenteelt.

Bloembollententoonstellingen De opvolger van de kruidenteelt was de bloembollenteelt. Aan het einde van de negentiende eeuw waren er ongeveer 250 bloembollenkwekers actief in Noordwijk, die gezamenlijk 252 hectaren beplantten met onder andere tulpen, narcissen en gladiolen. Spraakmakende bloembollententoonstellingen zetten Noordwijk nationaal én internationaal op de kaart. In 1932 werd op het landgoed Offem een Florapark ingericht. Daarnaast waren ook op buitenlandse bloembollententoonstellingen Noordwijkse inzendingen te bewonderen. Dat was goed voor de export van bloembollen en later ook bloemen.

Vandaag de dag bedraagt het Noordwijkse bollenareaal zo'n 311 hectaren. De meeste bollenvelden liggen direct achter de duinen. De zandgronden zijn uitermate geschikt voor de teelt.

Stadsrechten
In de Middeleeuwen was Noordwijk een zogenaamd 'ambacht'. Dat betekent dat het bestuurd werd door een college van schout en schepenen. De schout - een functie die het best vergeleken kan worden met die van de huidige burgemeester - werd door de Graaf van Holland benoemd.
In 1398 kreeg Noordwijk stadsrechten. Het verzoek daarvoor kwam van de dorpsbewoners zelf. De edelen wisten van niets en wilden die stadsrechten ook helemaal niet, want dat zou hun eigen zeggenschap beperken. Een voorwaarde om de stadsrechten te behouden was dat er een muur rond de stad gebouwd moest worden. Die is er echter nooit gekomen. Daardoor vervielen de stadrechten en bleef Noordwijk onder het Bourgondische en Oostenrijkse Huis een ambachtsheerlijkheid.